Coach aan het woord

OFF DAY

Vandaag was het D day Laatste qualifier-day Louise moest nog een paar plaatsen klimmen om in de gold te komen. Olivier en Jock en Bart zouden al heeeeeeel slecht moeten zeilen om eruit te vallen.

Er licht een “HOOG” boven het noorder-eiland dat wil zeggen weinig of geen wind maar als alles goed zit krijg je dan zeebries. Deze morgen blauwe hemel en geen wind. Op de coachmeting werd ons al medegedeeld dat ze zouden uitstellen en de zeilers niet onnodig het water op zouden sturen. Een comité naar mijn hart. Eentje waar velen eens les van zouden moeten volgen. Na enkele uren, een paar spelletjes rugby, een dozijn pagina’s in een boek, een halve mp3 speler muziek, of wat men nogal doet in afwachting tot die AP terug naar beneden gaat later, gingen we dan het water op.

Men heeft mij in trainerscursussen en bijscholingen geleerd altijd de positieve zaken eerst in het licht te zetten. Wel mijn tong is bont en blauw van erop te bijten in plaats van te sakkeren op mijn zeilers. DUS:

Na in winter-zeilslaap ( behalve Bart die is blijven trainen met het topteam Nederland) te zijn gevallen zijn we opgestaan en naar de andere kant van de wereld getrokken om het WK Splash te zeilen. Ik wilde vroeg vertrekken om toch een goeie voorbereiding te hebben. En we hebben hard gewerkt een strikt schema erop nagehouden. ‘s Morgens 8 uur opstaan en een ½ uur lopen daarna wat krachtoefeningen en vormspannings oefeningen. Conditie moest en zou verbeteren. 11 uur naar de club en zeilen. We hebben echt hard gewerkt, ik wilde bij hardere wind Olivier en Louise veel beter doen gaan, golftechniek zowel VDW als ADW op punt stellen. Bij Jock en Bart was het eerder lichtweer die beter moest. Voor iedereen starten, dit was een zeer zwak punt op het WK in Wales. Ik ben ervan overtuigd dat ze zich allemaal 100% inzet hebben en dat dit werk geloond heeft ongeacht het resultaat van elkeen.

Tot vandaag heb ik de resultaten ook gezien zeker bij Olivier en Louise, we hadden op de twee eerste dagen om en bij de 20 kopen wind en iedereen zeilde de pannen van het dak. Maar dan kwam D Day. Voor Bart en Jock zou het een moeilijke dag worden met weinig wind, Louise kon haar kans grijpen om in de gold te geraken en Olivier zou nog stijgen. Bart deed het voortreffelijk en houd een podium in zicht, Jock heeft een rampdag achter de rug, een verzachtende omstandigheid is zijn hoog gewicht voor de Splash en weinig ervaring, hij had nochtans een goede start maar weet die plaats niet te houden. Olivier en Louise’s starten waren van die soort dat een coach naar de eerste boei “krost” vol ongeduld om ze de boei te zien halen binnen de tot 5. Wel nu begint het verhaal van die tong. Ik wist niet wat ik zag ze stapelden de ene na de andere fout op. Verloren bij iedere situatie plaatsen. Zaken waarvan ik dacht dat ze “DIT” toch niet meer zouden doen.

Aan de wal zijn we na een pot pasta ( krijgen we iedere dag na het zeilen) rustig samen gaan zitten en eens goed de dag overlopen. Elk rustig zijn verhaal gedaan en daar onze conclusies uit getrokken en besproken.

Na D Day komt gewoon dag 4 en gaan er terug voor, we laten onze oren niet hangen en vliegen er kei en kei hard terug in.

Ik geloof er alvast in.