We zijn zondag, maar ik ben de tel kwijt, ik weet echt niet meer de hoeveelste (24?)
Het is stil geweest op mijn blog, maar niet hier; we hebben hier een tropische depressie gehad, en dat stopt maar niet direct. Vrijdagnamiddag is het beginnen waaien, zo fel dat de meisjes niet op het water konden, dus niet getraind. In de avond is het beginnen gieten en gieten en verder waaien en nu is het opgehouden. Ik zie het eerste zonnestraaltje proberen en het is zondagmiddag.
Je kan hier wel niet veel doen in zo’ n weer, we zijn bijna niet buiten gekomen. Alleen maar als ze ons van de jachthaven opbelden omdat Stef zijn boot aan het zinken was; 1 van de tuben was gelost en de boot kwam onder water te staan van de golven en de wind. We waren juist op tijd, een vriendelijke Nzder had hem al leeggehoosd, en toen hebben we hem een beetje beschut achter de yachten gelegd.
De 24 uur wedstrijd is afgelast geworden; gelukkig want we zagen dat niet zitten; zonder tent of matrassen; alles kletsnet. We moeten nu precies niet zorgen dat onze zeilers een griep op doen.
Gisterenavond zijn we bij de eigenaars van ons huis iets gaan drinken om kennis te maken, ze waren juist teruggekomen van reis en we hadden ze nog niet gezien; het was leuk.
Nu ben ik op mijn gemak, Stef is naar zijn boot gebracht, en heeft de meisjes op zee, voor het strand opgepikt en nu zijn ze voor een uur of 4 gaan trainen. Het is intussen mooi weer aan het worden, de zon is er weer. Ik ga van mijn dag genieten aan het strand met een boek. Tot later xx
zondag 24 februari 2008
vrijdag 22 februari 2008
storm op komst
Donderdag 21 feb
Er is eigenlijk niet zoveel gebeurd vandaag, het is stralende zon en een felblauwe hemel en ik zit aan het strand ( 26- 27° ) met alle bezigheden van de tornado’s en de lasers achter mij op het gras. Het is een komen en gaan van boten die af en aan op het water gaan om te gaan trainen. Het WK van de tornado’s start morgen met registratie. Laura gaat vandaag trainen maar Rohini haar boot is nog niet van Takapuna overgebracht, dus zij blijft een dagje bij mij langs de kant. Ik moet wel met Stef over en weer naar de marina om zijn motorboot over te brengen naar hier. Hij vaart een kwartier en ik rij een kwartier, dus dat komt nog goed uit. Ik rij zeer graag met mijn CAR 4x4, automatisch en reuzengroot en breed maar supercomfortabel.
Goede wind vandaag maar niet overdreven veel.
In de late namiddag komen er wolken en zeer veel wind, er zal een stormpje overkomen vannacht; tot nu toe blijft de grote regen uit en het is nog altijd warm.
vrijdag 22 feb
We hebben er inderdaad van: de strom is daar. Vannacht super veel wind gehad en het waait nu nog altijd hard, er staan super grote golven aan het strand.
Dus geen zeilen vandaag.
Louise, super goede punten en we waren blij met je lange mail
XX
Er is eigenlijk niet zoveel gebeurd vandaag, het is stralende zon en een felblauwe hemel en ik zit aan het strand ( 26- 27° ) met alle bezigheden van de tornado’s en de lasers achter mij op het gras. Het is een komen en gaan van boten die af en aan op het water gaan om te gaan trainen. Het WK van de tornado’s start morgen met registratie. Laura gaat vandaag trainen maar Rohini haar boot is nog niet van Takapuna overgebracht, dus zij blijft een dagje bij mij langs de kant. Ik moet wel met Stef over en weer naar de marina om zijn motorboot over te brengen naar hier. Hij vaart een kwartier en ik rij een kwartier, dus dat komt nog goed uit. Ik rij zeer graag met mijn CAR 4x4, automatisch en reuzengroot en breed maar supercomfortabel.
Goede wind vandaag maar niet overdreven veel.
In de late namiddag komen er wolken en zeer veel wind, er zal een stormpje overkomen vannacht; tot nu toe blijft de grote regen uit en het is nog altijd warm.
vrijdag 22 feb
We hebben er inderdaad van: de strom is daar. Vannacht super veel wind gehad en het waait nu nog altijd hard, er staan super grote golven aan het strand.
Dus geen zeilen vandaag.
Louise, super goede punten en we waren blij met je lange mail
XX
donderdag 21 februari 2008
voor de kinderen uit mijn praktijk
Hallo,
ik zie dat jullie goed bezig zijn.
Ik lees leuke berichtjes en ik ben blij dat jullie aan mij denken.
Hier heb ik nu eens echt vakantie en ik geniet er van.
Werk goed verder, want ik zal fit zijn als ik terugkom en extra veel zin hebben om te werken!Groetjes van Beatrijs
ik zie dat jullie goed bezig zijn.
Ik lees leuke berichtjes en ik ben blij dat jullie aan mij denken.
Hier heb ik nu eens echt vakantie en ik geniet er van.
Werk goed verder, want ik zal fit zijn als ik terugkom en extra veel zin hebben om te werken!Groetjes van Beatrijs
verslag van de volgende dagen
Dinsdag 19 februari
Vandaag extra vroeg opgestaan om 6.00 u en we zijn rond 7 uur vertrokken naar de laatste wedstrijddag. Er staat maar 1 wedstrijd op her programma en we wachten op wind. Na uitstel kunnen ze toch het water op maar de wind die het comité voelt en ziet, daar merken wij niets van. Het is windstil en rimpelloos op het water. Het minste briesje moet ten volle uitgebuit worden. Laura zeilt een goede reeks en ligt ongeveer 10 maar dan komt bad luck. Een reuzenshift naar links en Laura zit rechts. Zonder iets te kunnen doen ziet ze het hele veld voor haar aan de boei komen. Onder de pechvogels ook Jo Aleh, maar Rohini niet, zij heeft geluk en zit aan de goede kant en kan nog een redelijke reeks zeilen. Laura kan aan de algemene uitslag geen goede reeks toevoegen, Spijtig.
Vanavond gaan we naar de Prize giving ceremony, in een heel mooi restaurant krijgen we hapjes maar onze drank moeten we zelf betalen. Gelukkig had ik kaarten gekregen van Nzlanders die niet kwamen, het zou wel wat duur geweest zijn 45 dollar voor een receptie zonder drank.
We sluiten onze eerste Sail Aucland af; proficiat aan alle winaars.
Woensadg 20 feb
Vandaag afspraak om 7.00u aan de beach club van Takapuna. Daar ontmoeten we onze customs adviser. Hij regelde de douane gisteren en onze container is er door. Vandaag moeten we nog door de MAF- procedure ( ministerie van landbouw en bosbeheer ). Het zou kunnen zijn dat onze boot en de kar niet proper genoeg zijn om NZ binnen te mogen. Ze gaan ook zoeken naar vers voedsel; stel je voor dat dat erin zit, het zal lekker zijn na 2 maand onderweg op zee. Maar kom; fingers crossed.
Onze container komt toe met een truc en wordt gelost in 5 minuten. De inspectie verloopt al bij al redelijk gemoedelijk. We moeten wel zeggen op welk water de mototboot laatst heeft gezeild?! Weten wij veel… We doen de test en proeven zout… We vermoeden Cascaïs, Portugal vorig WK.. Gelukkig komt hij niet uit de Gavers waar vorig jaar blauwwier inzat!!!!
Het enige wat wordt tegengehouden zijn de loopschoenen van Stef, ze worden met een schroevendraaier uitgekuist. 2 cm2 aarde, van wanneer dat dateert weet ik helemaal niet meer want Stef loopt al meer dan 2 jaar niet meer.
Tegen 9 uur hebben we onze trailer en kunnen we de boot van Laura achterlaten op het strand.
We gaan de meisjes ophalen want nu moet de coach boot nog te water gelaten worden. Dit moet aan de andere kant van het schiereiland. Er mag voot Takapuna niet geankerd worden; er loopt daar blijkbaar een heel belangrijke kabel die NZ verbindt met het vasteland ( AUS ), wie daarin ankert zal zijn hele leven moeten werken om zijn boete te betalen.
De boot gaat te water in Bayswater Marina, we betalen 5 dollar per dag ( x 30 dagen )en krijgen een pasje. Stef zal dus elke dag moeten rondvaren, hoe we dat gaan regelen zullen we wel zien.
Vanavond moeten we naar de receptie en de persconferentie in Murraysbay. Dat is de zeilclub van de Maloneys, onze NZ friends. Daar wordt een 24 uur regatta gehouden zaterdag en Laura en Rohini nemen deel.
Het is hier prachtig, ze wonen naast de zeilclub en in de living en de keuken kijk je uit op de baai. Ze zien hun kinderen trainen op zee; pure luxe.
De voorstelling van de 24 hours en de sponsers is best leuk; we krijgen een uiteenzetting door Don … 1 van de deelnemers aan de laatste America’s cup met Team NZ. We zien mooie beelden op een groot scherm en krijgen uitleg over het verloop van de wedstrijd. Daarna wordt per lottrekking bepaald wie met welke sponser op zijn zeil zal zeilen. We moeten wel nog het 1 en ander regelen, tent, slaapzakken,…? Stef en ik hebben ons opgegeven om een beetje met de organisatie te helpen, we zien wel waar ze ons zullen nodig hebben.
Vandaag extra vroeg opgestaan om 6.00 u en we zijn rond 7 uur vertrokken naar de laatste wedstrijddag. Er staat maar 1 wedstrijd op her programma en we wachten op wind. Na uitstel kunnen ze toch het water op maar de wind die het comité voelt en ziet, daar merken wij niets van. Het is windstil en rimpelloos op het water. Het minste briesje moet ten volle uitgebuit worden. Laura zeilt een goede reeks en ligt ongeveer 10 maar dan komt bad luck. Een reuzenshift naar links en Laura zit rechts. Zonder iets te kunnen doen ziet ze het hele veld voor haar aan de boei komen. Onder de pechvogels ook Jo Aleh, maar Rohini niet, zij heeft geluk en zit aan de goede kant en kan nog een redelijke reeks zeilen. Laura kan aan de algemene uitslag geen goede reeks toevoegen, Spijtig.
Vanavond gaan we naar de Prize giving ceremony, in een heel mooi restaurant krijgen we hapjes maar onze drank moeten we zelf betalen. Gelukkig had ik kaarten gekregen van Nzlanders die niet kwamen, het zou wel wat duur geweest zijn 45 dollar voor een receptie zonder drank.
We sluiten onze eerste Sail Aucland af; proficiat aan alle winaars.
Woensadg 20 feb
Vandaag afspraak om 7.00u aan de beach club van Takapuna. Daar ontmoeten we onze customs adviser. Hij regelde de douane gisteren en onze container is er door. Vandaag moeten we nog door de MAF- procedure ( ministerie van landbouw en bosbeheer ). Het zou kunnen zijn dat onze boot en de kar niet proper genoeg zijn om NZ binnen te mogen. Ze gaan ook zoeken naar vers voedsel; stel je voor dat dat erin zit, het zal lekker zijn na 2 maand onderweg op zee. Maar kom; fingers crossed.
Onze container komt toe met een truc en wordt gelost in 5 minuten. De inspectie verloopt al bij al redelijk gemoedelijk. We moeten wel zeggen op welk water de mototboot laatst heeft gezeild?! Weten wij veel… We doen de test en proeven zout… We vermoeden Cascaïs, Portugal vorig WK.. Gelukkig komt hij niet uit de Gavers waar vorig jaar blauwwier inzat!!!!
Het enige wat wordt tegengehouden zijn de loopschoenen van Stef, ze worden met een schroevendraaier uitgekuist. 2 cm2 aarde, van wanneer dat dateert weet ik helemaal niet meer want Stef loopt al meer dan 2 jaar niet meer.
Tegen 9 uur hebben we onze trailer en kunnen we de boot van Laura achterlaten op het strand.
We gaan de meisjes ophalen want nu moet de coach boot nog te water gelaten worden. Dit moet aan de andere kant van het schiereiland. Er mag voot Takapuna niet geankerd worden; er loopt daar blijkbaar een heel belangrijke kabel die NZ verbindt met het vasteland ( AUS ), wie daarin ankert zal zijn hele leven moeten werken om zijn boete te betalen.
De boot gaat te water in Bayswater Marina, we betalen 5 dollar per dag ( x 30 dagen )en krijgen een pasje. Stef zal dus elke dag moeten rondvaren, hoe we dat gaan regelen zullen we wel zien.
Vanavond moeten we naar de receptie en de persconferentie in Murraysbay. Dat is de zeilclub van de Maloneys, onze NZ friends. Daar wordt een 24 uur regatta gehouden zaterdag en Laura en Rohini nemen deel.
Het is hier prachtig, ze wonen naast de zeilclub en in de living en de keuken kijk je uit op de baai. Ze zien hun kinderen trainen op zee; pure luxe.
De voorstelling van de 24 hours en de sponsers is best leuk; we krijgen een uiteenzetting door Don … 1 van de deelnemers aan de laatste America’s cup met Team NZ. We zien mooie beelden op een groot scherm en krijgen uitleg over het verloop van de wedstrijd. Daarna wordt per lottrekking bepaald wie met welke sponser op zijn zeil zal zeilen. We moeten wel nog het 1 en ander regelen, tent, slaapzakken,…? Stef en ik hebben ons opgegeven om een beetje met de organisatie te helpen, we zien wel waar ze ons zullen nodig hebben.
dinsdag 19 februari 2008
sali auckland
Maandag 18 februari 2008
Vandaag nog vroeger ( 8 uur ) vertrokken naar Kohimarama want we moeten door het spitsuur en door Auckland en er zou ’s morgens nogal wat file zijn.
De hele dag bewolkt vandaag en een beetje minder wind ( 15 knopen en alleen de eerste reeks redelijk constant) Moeilijk zeilweer!! Laura zeilt weer een eerste reeks super, een 15. De volgende 2 lukken niet zo goed. Het minste foutje wordt afgestraft op dit niveau.
Wij gaan op verkenning naar Devonport. Daar wonen we volgende maand. Je hebt er een schitterend uitzicht over Auckland van over de ander kant van de baai. Het is een koloniaal getint stadje, meer toeristisch en zeer pittoresk. Je kan er de ferry naar Auckland nemen voor 4€50 heen en terug. We volgen de coast rd in plaats van de autostrade te nemen. Hier is het echt wel dicht bevolkt, er staan veel huizen.
We zijn net op tijd terug om de boten te zien binnen varen om 3 uur in de namiddag en gaan naar huis want vandaag koken we nog spaghetti.
Morgen de laatste dag van de wedstrijd. Er is slechts 1 reeks gepland en de start is om 10 uur. Dat wil zeggen om 9 uur op het water, om 6 uur op, zodat we hier kunnen vertrekken om 7 uur. De eerste 10 van het klassement zeilen later de medal race.
Van de container niets gehoord, dat ziet er dus niet zo goed uit. Ik zal morgen eens moeten informeren.
Ik zou graag morgen alles posten wat ik nu geschreven heb, ik hoop dat het lukt want de internet verbinding in de club is zeer wisselvallig en zeer traag. Foto’s erbij zetten lukt helemaal niet. We zijn verwend in België, Stef wordt er ongedurig en humeurig van !!
Groetjes voor iedereen!!Wiesje voor jou een extra dikke knuffel!! Pa en Ma, dikke zoen.
Vandaag nog vroeger ( 8 uur ) vertrokken naar Kohimarama want we moeten door het spitsuur en door Auckland en er zou ’s morgens nogal wat file zijn.
De hele dag bewolkt vandaag en een beetje minder wind ( 15 knopen en alleen de eerste reeks redelijk constant) Moeilijk zeilweer!! Laura zeilt weer een eerste reeks super, een 15. De volgende 2 lukken niet zo goed. Het minste foutje wordt afgestraft op dit niveau.
Wij gaan op verkenning naar Devonport. Daar wonen we volgende maand. Je hebt er een schitterend uitzicht over Auckland van over de ander kant van de baai. Het is een koloniaal getint stadje, meer toeristisch en zeer pittoresk. Je kan er de ferry naar Auckland nemen voor 4€50 heen en terug. We volgen de coast rd in plaats van de autostrade te nemen. Hier is het echt wel dicht bevolkt, er staan veel huizen.
We zijn net op tijd terug om de boten te zien binnen varen om 3 uur in de namiddag en gaan naar huis want vandaag koken we nog spaghetti.
Morgen de laatste dag van de wedstrijd. Er is slechts 1 reeks gepland en de start is om 10 uur. Dat wil zeggen om 9 uur op het water, om 6 uur op, zodat we hier kunnen vertrekken om 7 uur. De eerste 10 van het klassement zeilen later de medal race.
Van de container niets gehoord, dat ziet er dus niet zo goed uit. Ik zal morgen eens moeten informeren.
Ik zou graag morgen alles posten wat ik nu geschreven heb, ik hoop dat het lukt want de internet verbinding in de club is zeer wisselvallig en zeer traag. Foto’s erbij zetten lukt helemaal niet. We zijn verwend in België, Stef wordt er ongedurig en humeurig van !!
Groetjes voor iedereen!!Wiesje voor jou een extra dikke knuffel!! Pa en Ma, dikke zoen.
sail auckland
Zondag 17 feb:
We zijn weer redelijk vroeg vertrokken naar het wedstrijdgebeuren, Stef en de meisjes want ik ben thuis gebleven om een beetje op te kuisen.
Stef is mij rond de middag komen halen.
Ik heb de goede NZ- landse gewoonte overgenomen en ik ben gaan lopen langs de zee, zo’ n 5 km of een half uurtje. Mijn loopmaatje Michiel was er niet, hoewel hij mij beloofd had om af te komen!?
We hebben tot 17.00u moeten wachten tot de zeilers van het water kwamen. Ze hebben vandaag 4 reeksen gezeild en waren 7 uur op het water (van 10 tot 5); vandaag was het redelijk zonnig en weer veel wind. Laura zeilde een goede eerste reeks, een 13 maar de 2de was door een kapzeis niet zo goed, de volgende 2 wel weer redelijk; rond de 20 à 25. Na vandaag ( 7 reeksen gezeild ) staat Laura in het klassement op een 26ste plaats. Eigenlijk niet zo slecht gezien de omstandigheden:
- recht uit de blok en de examens
- recht uit Europa
- zonder haar eigen boot en met haar oudste trainingszeil ( nog dat van LA 2 jaar geleden)
- zonder coach
- zonder supportboot; gelukkig kon ze haar proviand meegeven met een ander team
Laura zou eigenlijk in de eerste helft willen eindigen dus nog een beetje omhoog en we zijn er.
Rohini is zeer vlug up- wind, zegt ze, ze steekt iedereen voorbij maar verliest dan weer; ze is “ so pissed off “
De meisjes zijn moe, doodop. Dus na de wedstrijd direct naar huis, douchen en barbecue vandaag en in bed om half 9. We hebben zo een gasbarbecue op het terras staan.
Laura heeft nog een uurtje gewerkt aan internationaal recht. Ik zou de courage niet meer hebben, je moet het maar doen.Op de weg terug naar huis hebben we langs de containerterminal in Auckland geprobeerd ons schip met onze container te vinden. Die zou vandaag moeten binnen komen; niets gezien dat de naam Sidney Express draagt. Zou hij er al zijn? Hopelijk, we zullen morgen wel zien.
We zijn weer redelijk vroeg vertrokken naar het wedstrijdgebeuren, Stef en de meisjes want ik ben thuis gebleven om een beetje op te kuisen.
Stef is mij rond de middag komen halen.
Ik heb de goede NZ- landse gewoonte overgenomen en ik ben gaan lopen langs de zee, zo’ n 5 km of een half uurtje. Mijn loopmaatje Michiel was er niet, hoewel hij mij beloofd had om af te komen!?
We hebben tot 17.00u moeten wachten tot de zeilers van het water kwamen. Ze hebben vandaag 4 reeksen gezeild en waren 7 uur op het water (van 10 tot 5); vandaag was het redelijk zonnig en weer veel wind. Laura zeilde een goede eerste reeks, een 13 maar de 2de was door een kapzeis niet zo goed, de volgende 2 wel weer redelijk; rond de 20 à 25. Na vandaag ( 7 reeksen gezeild ) staat Laura in het klassement op een 26ste plaats. Eigenlijk niet zo slecht gezien de omstandigheden:
- recht uit de blok en de examens
- recht uit Europa
- zonder haar eigen boot en met haar oudste trainingszeil ( nog dat van LA 2 jaar geleden)
- zonder coach
- zonder supportboot; gelukkig kon ze haar proviand meegeven met een ander team
Laura zou eigenlijk in de eerste helft willen eindigen dus nog een beetje omhoog en we zijn er.
Rohini is zeer vlug up- wind, zegt ze, ze steekt iedereen voorbij maar verliest dan weer; ze is “ so pissed off “
De meisjes zijn moe, doodop. Dus na de wedstrijd direct naar huis, douchen en barbecue vandaag en in bed om half 9. We hebben zo een gasbarbecue op het terras staan.
Laura heeft nog een uurtje gewerkt aan internationaal recht. Ik zou de courage niet meer hebben, je moet het maar doen.Op de weg terug naar huis hebben we langs de containerterminal in Auckland geprobeerd ons schip met onze container te vinden. Die zou vandaag moeten binnen komen; niets gezien dat de naam Sidney Express draagt. Zou hij er al zijn? Hopelijk, we zullen morgen wel zien.
zondag 17 februari 2008
Sail Auckland day1
Zaterdag 16 feb:
Gisteren zijn we nog lang in de zeilclub gebleven, na de registratie was er nog een gratis barbecue. We hebben met al onze NZ- landse vrienden kunnen bijkletsen.
Vandaag is de eerste dag wedstrijd; we zijn er al heel vroeg. In de Laser radial ( Laura’s klasse ) zijn er 47 ingeschreven dames; en niet van de minste. Wereld top is aanwezig. Daarnaast zijn er ook standaard lasers, 470, 420, rsx dames en heren en laser radial heren dus een aardig groepje samen. Veel volk op het strand. De tornado zit op een andere locatie.
Er staat een redelijke wind, rond de 20- 25 knopen en harder in de vlagen en het is buiig met opklaringen tussendoor.
Stef en ik wandelen naar st Heliers en daar vanop de rotspunt hebben we een ongeloofelijk zicht op de wedstrijdbaan B waar Laura zeilt. Eerste start wordt uitgesteld tot rond 13.00u.
We kunnen de letters op de zeilen zonder verrekijker echter niet zien, en de verrekijker zit nog in de grote ton in de camionette van Filip. Dus… we kunnen er niets van maken. Bompa verrekijker meebrengen!!
We genieten van het uitzicht tot aan Auckland en aan de overkant zien we Devonport waar we volgende maand gaan wonen.
De zon is hier super sterk, je verbrandt in 5 min als je geen zonnecrème gebruikt. Stef heeft al verbrande voeten van dat kleine eindje wandelen.
Rond 16.30 komt iedereen na 3 reeksen weer van het water. De dag is voor Laura niet zo goed gegaan; moe, gekapseisd in de 2de reeks, veel shiften op het water. Rohini is tevreden van haar 2de reeks. We wachten niet op de uitslag want de meisjes hebben honger en we moeten nog boodschappen doen.Stef maakt paëlla en Rohini leert ons met onze handen eten. Ik blijk een natuurtalent te zijn.
Gisteren zijn we nog lang in de zeilclub gebleven, na de registratie was er nog een gratis barbecue. We hebben met al onze NZ- landse vrienden kunnen bijkletsen.
Vandaag is de eerste dag wedstrijd; we zijn er al heel vroeg. In de Laser radial ( Laura’s klasse ) zijn er 47 ingeschreven dames; en niet van de minste. Wereld top is aanwezig. Daarnaast zijn er ook standaard lasers, 470, 420, rsx dames en heren en laser radial heren dus een aardig groepje samen. Veel volk op het strand. De tornado zit op een andere locatie.
Er staat een redelijke wind, rond de 20- 25 knopen en harder in de vlagen en het is buiig met opklaringen tussendoor.
Stef en ik wandelen naar st Heliers en daar vanop de rotspunt hebben we een ongeloofelijk zicht op de wedstrijdbaan B waar Laura zeilt. Eerste start wordt uitgesteld tot rond 13.00u.
We kunnen de letters op de zeilen zonder verrekijker echter niet zien, en de verrekijker zit nog in de grote ton in de camionette van Filip. Dus… we kunnen er niets van maken. Bompa verrekijker meebrengen!!
We genieten van het uitzicht tot aan Auckland en aan de overkant zien we Devonport waar we volgende maand gaan wonen.
De zon is hier super sterk, je verbrandt in 5 min als je geen zonnecrème gebruikt. Stef heeft al verbrande voeten van dat kleine eindje wandelen.
Rond 16.30 komt iedereen na 3 reeksen weer van het water. De dag is voor Laura niet zo goed gegaan; moe, gekapseisd in de 2de reeks, veel shiften op het water. Rohini is tevreden van haar 2de reeks. We wachten niet op de uitslag want de meisjes hebben honger en we moeten nog boodschappen doen.Stef maakt paëlla en Rohini leert ons met onze handen eten. Ik blijk een natuurtalent te zijn.
vrijdag 15 februari 2008
off- day
14 feb 2008
We zijn opgestaan in de regen en in de mist, niet verwacht. Ze hebben hier blijkbaar ook een niet te voorspellen klimaat als gevolg van de global warming.
De dag is kalm begonnen, we wachtten op beter weer. Tegen de middag zijn we naar Takapuna gereden; daar zullen de worlds doorgaan en we wilden al eens een beetje verkennen. We hebben een berichtje gelaten op de boot van Sebbe en zijn nog wat zeilmateriaal gaan kopen in de enige lasershop in NZ, die gelukkig in Takapuna lig.
Na de picknick zijn we doorgereden naar Kohimarama beach; daar zeilen de meisjes vanaf Zaterdag Sail Auckland. De boten hebben we opgetuigd en nagekeken maar Laura werd per seconde zieker zodat er niet gezeild is geworden. Verkouden, grieperig, verstopte neus, pijn in de keel en resten van de jetlag.. Ik moet zeggen dat ik mij ook niet super voel en Stef had er gisteren van. Nog een dagje geduld hebben zeker.
De avond is rustig verlopen en we zijn vroeg gaan slapen.
15 feb
We zijn weer in Tohimarama beach; we zijn vroeg vertrokken deze morgen want de meisjes wilden vroeg zeilen. De wind zou aanwakkeren van 20 naar 25 naar 30 knopen in de namiddag.
Ik moet zeggen het waait hier nu inderdaad stevig. Straks kunnen we registreren voor de wedstrijd en is er dinner en official opening. Het weer is raar; 22° maar bewolkt met zonnige periodes en nu en dan een paar druppels. Er valt mee te leven.
Groetjes aan alle kinderen van de zonneburcht en van in mijn praktijk.
Dikke zoen voor onze Louise
Tot morgen
We zijn opgestaan in de regen en in de mist, niet verwacht. Ze hebben hier blijkbaar ook een niet te voorspellen klimaat als gevolg van de global warming.
De dag is kalm begonnen, we wachtten op beter weer. Tegen de middag zijn we naar Takapuna gereden; daar zullen de worlds doorgaan en we wilden al eens een beetje verkennen. We hebben een berichtje gelaten op de boot van Sebbe en zijn nog wat zeilmateriaal gaan kopen in de enige lasershop in NZ, die gelukkig in Takapuna lig.
Na de picknick zijn we doorgereden naar Kohimarama beach; daar zeilen de meisjes vanaf Zaterdag Sail Auckland. De boten hebben we opgetuigd en nagekeken maar Laura werd per seconde zieker zodat er niet gezeild is geworden. Verkouden, grieperig, verstopte neus, pijn in de keel en resten van de jetlag.. Ik moet zeggen dat ik mij ook niet super voel en Stef had er gisteren van. Nog een dagje geduld hebben zeker.
De avond is rustig verlopen en we zijn vroeg gaan slapen.
15 feb
We zijn weer in Tohimarama beach; we zijn vroeg vertrokken deze morgen want de meisjes wilden vroeg zeilen. De wind zou aanwakkeren van 20 naar 25 naar 30 knopen in de namiddag.
Ik moet zeggen het waait hier nu inderdaad stevig. Straks kunnen we registreren voor de wedstrijd en is er dinner en official opening. Het weer is raar; 22° maar bewolkt met zonnige periodes en nu en dan een paar druppels. Er valt mee te leven.
Groetjes aan alle kinderen van de zonneburcht en van in mijn praktijk.
Dikke zoen voor onze Louise
Tot morgen
donderdag 14 februari 2008
kia ora
Kia Ora!!
Dat is hoe je mekaar begroet in het Maori.
Het is vandaag onze derde dag en we zijn al helemaal gesetteld in Nieuw Zeeland.
Doordat we hier moeilijk op het internet kunnen moet ik eigenlijk nog een paar dagen inhalen.
09 feb: Merci nonkel Lieven om ons naar Amsterdam te brengen. We nemen vandaag het vliegtuig van Schiphol naar Hong Kong ( 12 uur vliegen ); Cathay Airlines verzorgt ons goed.
10 feb: we slaan die dag over door het tijdsverschil….
11 feb: Hong Kong; is indrukwekkend!
We zijn gemakkelijk van op het vliegveld naar de binnenstad geraakt met de airport express, een supermoderne snelle trein; gelukkig staan alle borden ook in het Engels!
Alle valiezen mee want het was te duur om ze op het vliegveld achter te laten. Met de taxi naar het hotel en daar zijn we ingecheckt. De portiers draaiden achter ons gat om voor onze valiezen te zorgen.
Daarna direct de stad in: we waren zodanig vroeg al op pad dat we ons afvroegen of er wel volk in Hong Kong woonde. We hebben genoeg Chinezen gezien in de loop van de dag.
Eerst hebben we de koloniale Engelse tram naar de peak genomen. Dit treintje sleept je tot op de heuvel die achter de stad ligt, zeer steil omhoog. Boven zaten we plots op de hoogte van de toppen van de wolkenkrabbers beneden; raar…Jammer genoeg hadden we het weer niet mee. De mist belemmerde het uitzicht, we konden juist nog de zee in de verte onderscheiden. We zullen nog eens terug moeten, met helder weer en zon moet het nog duizend keer mooier zijn.
Daarna hebben we te voet de hele stad ( Hong Kong Island ) verkend. In de vroege namiddag zijn we in ons hotel een paar uurtjes gaan slapen om het tijdsverschil een beetje te verteren.
In de avond zijn we dan met de ferry naar Kowloon gevaren, dat is op het vasteland. Nu is er wel volk op stap !!! Met 200 oversteken op een zebrapad doe je niet zelf, je wordt meegesleurd, overwillen of niet.
Kowloon is echt het chic winkelparadijs, de Chinezen die daar wonen hebben blijkbaar poen. Alle designers zijn aanwezig. Bij Vuitton stonden ze buiten in rij om binnen te mogen.
Omdat we geen Chinees restaurant vonden ( in China ! ) zijn we maar gaan eten in het Hard Rock Café. In het donker en met een indrukwekkende verlichting op de wolkenkrabbers, zijn we terug naar het hotel gewandeld. Morgen onze vlucht van HK naar Auckland; 11 uur 30 vliegen voor de boeg. We zien het helemaal zitten.
12 feb: We zetten voet op de Nieuw Zeelandse bodem en geraken zonder problemen en met alle bagage door de emigratie en de douane. We zijn er!!
Na een poosje wachten komen ze ons ophalen en rijden we met onze auto Auckland binnen, naar het verhuurbedrijf. We maken de papieren in orde en we zijn weg. Laura heeft ondertussen met Rohini ( Laura’s Indische vriendin die bij ons zal logeren ) afgesproken en we rijden naar de Sky Tower om haar daar op te halen. We zijn direct te midden van ’t stad; we rijden links dus moeten we wel even wennen. En nu op zoek naar ons huis.
We rijden over Harbour Bridge met een adembenemend zicht, een half uurtje naar het noorden. ’t Is hier echt wel heel mooi. Zonder problemen vinden we ons huisje in Okura. Ik had wel een goede kaart gekregen in het verhuurbedrijf.
Ons verblijf is schitterend gelegen. In een baai, we zien de zee en de heuvels langs alle kanten, hier woont bijna niemand. Ons zwembad ligt naast het terras. We wonen zeer mooi.
We zijn ondertussen wel uitgeteld en hebben nog net de courage om terug te rijden naar een supermarkt zodat we onze eerste boodschappen kunnen doen. Ze hebben hier alles, keuze te over.
13 feb: Vandaag moeten we alles regelen voor de wedstrijd van dit weekend, we rijden naar de club in Tohimarama, ten zuidwesten van Auckland waar de laser radial zullen zeilen. Daar hebben we met Jo Aleh ( Nieuw- Zeelandse en nummer 1 op de isaf ranking sedert sail Melbourne) afgesproken. Laura kan van haar een boot charteren want onze container is nog niet toegekomen. We tuigen op en alles ziet er prima uit.
We hebben ook een afspraak met iemand van oceanbridge, hij zal ons helpen om onze container te dedouaneren en door de maf – procedure ( ministerie van landbouw ) te helpen. We voorzien dat we hem dinsdag kunnen openen. Hopelijk zijn de kar en de fietsen proper genoeg om op Nieuw- Zeelandse grond te rijden, anders moeten we alles laten schoonmaken en afstomen, we zien wel.
We genieten nog van het mooie weer en het strand en gaan terug naar Auckland en maken een wandeling langs de jachthaven, we zien de America’s cup boten binnen varen. Onze dag is goed.
We zijn tevreden van onze auto, een hele dikke chique 4x4 en gaan terug naar huis. Daar kookt Rohini voor ons Indisch: birjani; kip, rijst en kruidenmengeling. Zeer lekker en ik drink er mijn eerste glas Nieuw- Zeelandse chardonay bij.
Dat is hoe je mekaar begroet in het Maori.
Het is vandaag onze derde dag en we zijn al helemaal gesetteld in Nieuw Zeeland.
Doordat we hier moeilijk op het internet kunnen moet ik eigenlijk nog een paar dagen inhalen.
09 feb: Merci nonkel Lieven om ons naar Amsterdam te brengen. We nemen vandaag het vliegtuig van Schiphol naar Hong Kong ( 12 uur vliegen ); Cathay Airlines verzorgt ons goed.
10 feb: we slaan die dag over door het tijdsverschil….
11 feb: Hong Kong; is indrukwekkend!
We zijn gemakkelijk van op het vliegveld naar de binnenstad geraakt met de airport express, een supermoderne snelle trein; gelukkig staan alle borden ook in het Engels!
Alle valiezen mee want het was te duur om ze op het vliegveld achter te laten. Met de taxi naar het hotel en daar zijn we ingecheckt. De portiers draaiden achter ons gat om voor onze valiezen te zorgen.
Daarna direct de stad in: we waren zodanig vroeg al op pad dat we ons afvroegen of er wel volk in Hong Kong woonde. We hebben genoeg Chinezen gezien in de loop van de dag.
Eerst hebben we de koloniale Engelse tram naar de peak genomen. Dit treintje sleept je tot op de heuvel die achter de stad ligt, zeer steil omhoog. Boven zaten we plots op de hoogte van de toppen van de wolkenkrabbers beneden; raar…Jammer genoeg hadden we het weer niet mee. De mist belemmerde het uitzicht, we konden juist nog de zee in de verte onderscheiden. We zullen nog eens terug moeten, met helder weer en zon moet het nog duizend keer mooier zijn.
Daarna hebben we te voet de hele stad ( Hong Kong Island ) verkend. In de vroege namiddag zijn we in ons hotel een paar uurtjes gaan slapen om het tijdsverschil een beetje te verteren.
In de avond zijn we dan met de ferry naar Kowloon gevaren, dat is op het vasteland. Nu is er wel volk op stap !!! Met 200 oversteken op een zebrapad doe je niet zelf, je wordt meegesleurd, overwillen of niet.
Kowloon is echt het chic winkelparadijs, de Chinezen die daar wonen hebben blijkbaar poen. Alle designers zijn aanwezig. Bij Vuitton stonden ze buiten in rij om binnen te mogen.
Omdat we geen Chinees restaurant vonden ( in China ! ) zijn we maar gaan eten in het Hard Rock Café. In het donker en met een indrukwekkende verlichting op de wolkenkrabbers, zijn we terug naar het hotel gewandeld. Morgen onze vlucht van HK naar Auckland; 11 uur 30 vliegen voor de boeg. We zien het helemaal zitten.
12 feb: We zetten voet op de Nieuw Zeelandse bodem en geraken zonder problemen en met alle bagage door de emigratie en de douane. We zijn er!!
Na een poosje wachten komen ze ons ophalen en rijden we met onze auto Auckland binnen, naar het verhuurbedrijf. We maken de papieren in orde en we zijn weg. Laura heeft ondertussen met Rohini ( Laura’s Indische vriendin die bij ons zal logeren ) afgesproken en we rijden naar de Sky Tower om haar daar op te halen. We zijn direct te midden van ’t stad; we rijden links dus moeten we wel even wennen. En nu op zoek naar ons huis.
We rijden over Harbour Bridge met een adembenemend zicht, een half uurtje naar het noorden. ’t Is hier echt wel heel mooi. Zonder problemen vinden we ons huisje in Okura. Ik had wel een goede kaart gekregen in het verhuurbedrijf.
Ons verblijf is schitterend gelegen. In een baai, we zien de zee en de heuvels langs alle kanten, hier woont bijna niemand. Ons zwembad ligt naast het terras. We wonen zeer mooi.
We zijn ondertussen wel uitgeteld en hebben nog net de courage om terug te rijden naar een supermarkt zodat we onze eerste boodschappen kunnen doen. Ze hebben hier alles, keuze te over.
13 feb: Vandaag moeten we alles regelen voor de wedstrijd van dit weekend, we rijden naar de club in Tohimarama, ten zuidwesten van Auckland waar de laser radial zullen zeilen. Daar hebben we met Jo Aleh ( Nieuw- Zeelandse en nummer 1 op de isaf ranking sedert sail Melbourne) afgesproken. Laura kan van haar een boot charteren want onze container is nog niet toegekomen. We tuigen op en alles ziet er prima uit.
We hebben ook een afspraak met iemand van oceanbridge, hij zal ons helpen om onze container te dedouaneren en door de maf – procedure ( ministerie van landbouw ) te helpen. We voorzien dat we hem dinsdag kunnen openen. Hopelijk zijn de kar en de fietsen proper genoeg om op Nieuw- Zeelandse grond te rijden, anders moeten we alles laten schoonmaken en afstomen, we zien wel.
We genieten nog van het mooie weer en het strand en gaan terug naar Auckland en maken een wandeling langs de jachthaven, we zien de America’s cup boten binnen varen. Onze dag is goed.
We zijn tevreden van onze auto, een hele dikke chique 4x4 en gaan terug naar huis. Daar kookt Rohini voor ons Indisch: birjani; kip, rijst en kruidenmengeling. Zeer lekker en ik drink er mijn eerste glas Nieuw- Zeelandse chardonay bij.
zaterdag 9 februari 2008
De Laatste Dag
De valiezen zijn klaar, alles ingepakt en morgenvroeg zijn we op weg naar Amsterdam. We vliegen naar Hong Kong en blijven daar een dagje hangen. Daarna vliegen we door naar Auckland.
Vandaaruit hoor je wel meer van ons.
Vandaaruit hoor je wel meer van ons.
Abonneren op:
Posts (Atom)
