het WK

Vrijdag 14 maart

We hadden gisteren een ongelofelijke mooie en aangrijpende openingsceremonie; 6 Maori’s hebben ons op een traditionele manier verwelkomd. Er waren natuurlijk ook de gebruikelijke speeches, maar de “ blending off the waters” en de “ vow off the atletes” gaven wel een speciale toets aan het gebeuren. Er was geen defilé, alle atleten stonden in een grote halve cirkel op de beach achter hun landenbordje, met de zee, de ondergaande zon en Rangitoto Island op de achtergrond. Het Maori- spektakel is best wel overdonderend. We hebben prachtige foto’s.
We hebben ook eindelijk kennis gemaakt met de ouders van Rohini, die zijn gisterenavond eens komen kijken waar we verblijven. Onze 3 dames zijn verwend geworden met een schitterende Indische churidar kurta ( broekpak ) met broderie en pailetten. Zeer mooi om ze alledrie uitgedost te zien, maar of ze na het wk zo zullen uitgaan????

Vandaag kregen Stef en ik van de organisatie Rescue 3 toegewezen. We zijn op het water gegaan met prachtig zonnig weer, in bikini op de motorboot op zee! Het comité had moeite met de shiftende wind en slaagde er niet in een behoorlijke startlijn te leggen. Na anderhalf uur uitstel, en een afgebroken start zijn de meeste deelnemers naar binnen gevaren. Ondertussen hadden we donkere wolken gekregen en begon de wind stevig op te zetten. Morgen wordt harde wind verwacht voor de eerste 2 kwalificatiereeksen.
Onze zeilers zijn stevig gevoed vanavond en zijn klaar om naar bed te gaan; ze zitten zoals gebruikelijk nog een beetje met 3 achter 1 laptop en kijken naar One Tree Hill, met de nodige commentaren en gegiechel! Oh god!! Zegt Rohini wel duizend keer op een dag.

Nog een leuke anekdote, de mop van de 7 jonge blonde is gisteren verschenen in de New Zealand Herald Tribune op pagina A20. We brengen de krant zeker mee naar huis.

Zaterdag 15 maart
Er is maar 1 woord nodig om onze dag te beschrijven: WACHTEN
We zijn om 10 uur het water opgegaan, de voorspelde harde wind was vergeten aan zijn dagtaak te beginnen. Het briesje bij het uitvaren was veelbelovend maar al vlug helemaal verdwenen en dan is er maar 1 ding te doen; geduld hebben! Na een lange dag werd om 17u alles afgeblazen.

Zondag 16 maart
Dit lijkt een prachtige zeildag te worden. De wind waait uit redelijk constante hoek rond de 20 knopen afnemend naar 15 in de namiddag.
Stef en ik zijn weer mee het water op ( rescue 9 ) en kunnen alles volgen vanuit een luxepositie. De eerste reeks komt Laura goed mee boven, een 25 aan de bovenboei, maar in het vervolg van de wedstrijd heeft ze gekapzeisd en sluit de reeks af met een 44.
De tweede reeks is ze weer redelijk mee, 30 aan de bovenboei, maar ook nu kan ze haar plaats niet houden. De jury fluit haar, ze krijgt een gele vlag en moet 720° draaien. Dit kost haar weer een aantal plaatsen. We zien ze nog 38 passeren aan de gate maar dan wil het niet meer lukken en moet ze nog wat deelnemers laten voorbij gaan; ze eindigt met een 46.
Een grote ontgoocheling voor Laura, ze voelde dat er meer in zat. Het wordt nu natuurlijk moeilijk om de goldfleet te halen. Maar we geven de moed niet op. Morgen weer een dag met nog 2 reeksen de kans om zich te kwalificeren.
De Belgische dag kan echter niet stuk met de goede resultaten van EVI, ze wint de eerste reeks overtuigend en sluit de tweede reeks af met een 2. Daarmee staat ze tweede in de algemene rangschikking. Proficiat Evi! Het is een plezier om je bezig te zien. We hopen dat alles goed meezit en dat je wereldkampioen kan worden.