sail auckland

Zondag 17 feb:

We zijn weer redelijk vroeg vertrokken naar het wedstrijdgebeuren, Stef en de meisjes want ik ben thuis gebleven om een beetje op te kuisen.
Stef is mij rond de middag komen halen.
Ik heb de goede NZ- landse gewoonte overgenomen en ik ben gaan lopen langs de zee, zo’ n 5 km of een half uurtje. Mijn loopmaatje Michiel was er niet, hoewel hij mij beloofd had om af te komen!?
We hebben tot 17.00u moeten wachten tot de zeilers van het water kwamen. Ze hebben vandaag 4 reeksen gezeild en waren 7 uur op het water (van 10 tot 5); vandaag was het redelijk zonnig en weer veel wind. Laura zeilde een goede eerste reeks, een 13 maar de 2de was door een kapzeis niet zo goed, de volgende 2 wel weer redelijk; rond de 20 à 25. Na vandaag ( 7 reeksen gezeild ) staat Laura in het klassement op een 26ste plaats. Eigenlijk niet zo slecht gezien de omstandigheden:
- recht uit de blok en de examens
- recht uit Europa
- zonder haar eigen boot en met haar oudste trainingszeil ( nog dat van LA 2 jaar geleden)
- zonder coach
- zonder supportboot; gelukkig kon ze haar proviand meegeven met een ander team
Laura zou eigenlijk in de eerste helft willen eindigen dus nog een beetje omhoog en we zijn er.
Rohini is zeer vlug up- wind, zegt ze, ze steekt iedereen voorbij maar verliest dan weer; ze is “ so pissed off “
De meisjes zijn moe, doodop. Dus na de wedstrijd direct naar huis, douchen en barbecue vandaag en in bed om half 9. We hebben zo een gasbarbecue op het terras staan.
Laura heeft nog een uurtje gewerkt aan internationaal recht. Ik zou de courage niet meer hebben, je moet het maar doen.Op de weg terug naar huis hebben we langs de containerterminal in Auckland geprobeerd ons schip met onze container te vinden. Die zou vandaag moeten binnen komen; niets gezien dat de naam Sidney Express draagt. Zou hij er al zijn? Hopelijk, we zullen morgen wel zien.